Ancient Research Encyclopedia Institute Heritage of Southwest Asia 3116-028X 3 1 2026 05 22 Staging Survival in Nature: An Archaeological and Heritage Analysis of Performative Bushcraft and Its Threats to Caves and Rock Shelters بقا‌نمایی در طبیعت تحلیل باستان‌‌شناسانه و میراثیِ بوش‌کرفت نمایشی و تهدید آن برای غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای 1 1 10.22034/hsaj.2026.583845.1051 EN Nemat Hariri Department of Geology, Faculty of Geology, University of Tehran, Tehran, Iran 0000-0001-6190-7544 Journal Article 2026 02 25 In recent years, the circulation of videos related to bushcraft, survival in nature, shelter construction, and staying in caves and rock shelters has increased on social media platforms. This article examines the phenomenon of “staging survival in nature” as a form of display-oriented intervention; interventions in which the physical manipulation of the environment gains meaning in relation to visual content production, audience attraction, and digital circulation. The main research question is what kinds of interventions are observable in these videos in caves and rock shelters, and what implications these behaviors may have from the perspectives of archaeology, natural-cultural heritage protection, and the management of sensitive spaces. The study is based on the qualitative–quantitative content analysis of 64 publicly available YouTube videos from nine channels. These videos, identified through purposive and chain-based sampling in November-December 2025 and January 2026, correspond to 64 independent places in Iran and were mainly published between 2023 and 2025. Indicators such as digging or levelling the floor, moving stone and sediment, blocking the entrance or part of the space, fire-making, smoke production, overnight occupation, modifying walls or ceilings, hunting, and connections with treasure-hunting narratives or the search for objects were recorded and assessed. Based on the intensity of visible intervention, 38 videos were classified as high risk, 19 as medium risk, and 7 as low risk. The results show that, even without field confirmation of the archaeological status of all locations, these behaviors may threaten sedimentary context, stratigraphic readability, rock surfaces, cultural evidence, and cave ecosystems. The article concludes by emphasizing the need for digital monitoring, public education, avoiding the publication of sensitive location indicators, developing guidelines for responsible behavior, and cooperation among cultural heritage, environmental, natural resources, and caving institutions. در سال‌های اخیر، انتشار ویدئوهای مرتبط با بوش‌کرفت، بقا در طبیعت، ساخت جان‌پناه و اقامت در غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای در شبکه‌های اجتماعی افزایش یافته است. این مقاله پدیدۀ «بقا‌نمایی در طبیعت» را به‌عنوان شکلی از مداخله‌های نمایش‌محور بررسی می‌کند؛ مداخله‌هایی که در آن دست‌کاری فیزیکی محیط، در پیوند با تولید محتوای تصویری، جذب مخاطب و بازنشر در فضای مجازی معنا پیدا می‌کند. پرسش اصلی پژوهش این است که در این ویدئوها چه گونه‌هایی از مداخله در غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای قابل مشاهده است و این رفتارها از منظر باستان‌شناسی، حفاظت میراث طبیعی ـ فرهنگی و مدیریت فضاهای حساس چه پیامدهایی دارند. پژوهش بر پایۀ تحلیل محتوای کیفی ـ کمیِ ۶۴ ویدئوی عمومی منتشرشده در یوتیوب از ۹ کانال انجام شده است. این ویدئوها، که در آذر و دی ۱۴۰۴ به‌صورت هدفمند و زنجیره‌ای شناسایی شدند، به ۶۴ مکان مستقل در ایران مربوط‌اند و عمدتاً در بازۀ ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ منتشر شده‌اند. شاخص‌هایی مانند کندن یا تسطیح کف، جابه‌جایی سنگ و رسوب، بستن دهانه یا بخشی از فضا، آتش‌افروزی، ایجاد دود، اقامت شبانه، دست‌کاری دیواره یا سقف، شکار، و پیوند با روایت‌های گنج‌یابی یا جست‌وجوی اشیا ثبت و ارزیابی شد. بر اساس شدت مداخلۀ قابل مشاهده، ۳۸ ویدئو در سطح ریسک بالا، ۱۹ ویدئو در سطح ریسک متوسط و ۷ ویدئو در سطح ریسک پایین قرار گرفتند. نتایج نشان می‌دهد که حتی بدون اثبات میدانیِ باستانی‌بودن همۀ مکان‌ها، این رفتارها می‌توانند بافت رسوبی، خوانایی لایه‌ها، سطوح صخره‌ای، شواهد فرهنگی و زیست‌بوم غارها را تهدید کنند. مقاله در پایان بر ضرورت پایش دیجیتال، آموزش عمومی، پرهیز از انتشار نشانه‌های مکانی حساس، تدوین دستورالعمل‌های رفتار مسئولانه و همکاری میان نهادهای میراث فرهنگی، محیط زیست، منابع طبیعی و گروه‌های غارنوردی تأکید می‌کند.

Ancient Research Encyclopedia Institute Heritage of Southwest Asia 3116-028X 3 1 2026 06 01 Narrative Design in Qajar Pictorial Carpets from Gérard Genette’s Perspective طراحی روایی در قالی‌های تصویری دوره قاجار از منظر ژرار ژنت 2 2 10.22034/hsaj.2026.577631.1047 EN Laleh Ahani Assistant Professor, Faculty of Carpet, Tabriz Islamic Art University, Tabriz, Iran. 0000-0003-0742-049X Journal Article 2026 02 27 Pictorial carpets of the Qajar period constitute one of the artistic forms in which narrative design is prominently manifested, with a wide range of stories conveyed through woven visual representations. By depicting narrative scenes, employing symbolic imagery, and integrating diverse visual elements, these carpets construct multilayered narratives that rely on the viewer’s cultural knowledge and interpretive competence. Beyond their decorative function, such narratives reflect the social, political, and artistic transformations of the Qajar era. This study aims to examine the correspondence between the visual narration of the story of Bahram Gur Taking Admonition from the Shepherd, derived from Nizami Ganjavi’s Khamsa, and Gérard Genette’s narratological framework. Employing a descriptive-analytical approach, the research analyzes a Qajar pictorial carpet depicting Bahram Gur and the Shepherd through the lens of Genette’s theory of narrative. Data were collected using library-based research methods. The study seeks to answer two principal questions: How is the story of Bahram Gur and the Shepherd visually narrated in this pictorial carpet, and which episode of the narrative was selected for pictorial representation? The findings indicate that, despite the static nature of the woven image, the visual narrative achieves a multilayered temporal structure through the integration of the climactic scene with the marginal poetic inscriptions. While focalization in the literary text is predominantly variable internal focalization, the pictorial composition is characterized mainly by zero and fixed focalization. The marginal verses play a crucial role in bridging temporal discontinuities and reinforcing narrative continuity. Consequently, the carpet functions not merely as a visual representation of a literary text but also, within the historical context of the late Qajar period, as an allegorical and critical commentary on political authority. قالی‌های تصویری ایران در دوره قاجار به عنوان یکی از فرم‌های هنری هستند که در اکثر موارد طراحی روایی دارند و داستان‌های مختلف از طریق تصاویر بافته‌شده در آنها روایت شده‌اند. این قالی‌ها با استفاده از به تصویر کشیدن صحنه‌ها، نمادگرایی و ترکیب عناصر بصری مختلف، روایت‌های گوناگونی ایجاد کرده‌اند که بر دانش فرهنگی مخاطب تکیه دارند. این روایت‌ها عمدتاً ضمن داشتن جنبه تزئینی، بازتابی از تحولات اجتماعی، سیاسی و هنری دوره قاجار هستند. هدف از این پژوهش انطباق روایت تصویری داستان پند گرفتن بهرام گور از شبان از داستان‌های خمسه نظامی با عناصر روایت از منظر ژرار ژنت است. در این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی یکی از نمونه قالی‌های تصویری با موضوع بهرام گور و شبان با رویکرد روایت‌شناسی ژرار ژنت مورد بررسی قرار گرفته و چگونگی روایت این صحنه و عناصر روایت در این قالی بر اساس نظریات وی بررسی شده و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه‌ای انجام گرفته است. این پژوهش در پی پاسخ‌دهی به این سوال است که داستان بهرام گور و شبان در این قالی تصویری چگونه روایت شده و کدام صحنه از این داستان برای تصویرپردازی انتخاب شده است؟ نتایج حاصل از تحلیل روایت تصویری داستان بهرام گور و شبان بر اساس نظریه ژنت نشان می‌دهد که روایت تصویری با وجود ایستایی، از طریق ترکیب صحنه اوج و اشعار حاشیه‌ای، ساختاری چندسطحی و زمانمند آفریده است. کانونی‌شدگی در متن از نوع درونی متغیر و در تصویر عمدتاً صفر و ثابت است. اشعار حاشیه‌ای نقشی کلیدی در جبران گسست زمانی و تقویت تداوم روایت دارند. اثر مزبور واجد کارکردی فراتر از بازنمایی ادبی است و در بستر تاریخی اواخر قاجار، خوانشی تمثیلی و انتقادی از قدرت سیاسی ارائه می‌دهد.

Ancient Research Encyclopedia Institute Heritage of Southwest Asia 3116-028X 3 1 2026 05 22 Analysis of Form and Thematic Content of Inscriptions in Qajar Carpets Preserved in the Carpet Museum of Iran تحلیل فرمی و مضمون‌شناسی کتیبه‌های قالی‌های قاجاری موجود در موزه فرش ایران 3 3 10.22034/hsaj.2026.583793.1050 EN Mohadeseh Eslami Aliabadi Department of Calligraphy and Persian Painting, Faculty of Handicrafts, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran. 0009-0009-4717-6285 Elahe Mirnia Department of Islamic Art, Faculty of Handicrafts, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran. 0009-0004-8497-2233 Farhad Khosravi Bizhaem Department of Calligraphy and Persian Painting, Faculty of Handicrafts, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran. 0000-0002-4625-5063 Journal Article 2026 02 18 Carpet weaving in Iran constitutes an essential component of the cultural identity of this land. The motifs and designs embedded in these handwoven textiles are deeply rooted in the nation’s cultural heritage; therefore, the Persian carpet has long served purposes far beyond mere functional use. Qajar-period carpets, in particular, represent one of the richest artistic legacies of Iran. These carpets incorporate a wide range of themes, including historical, religious, and literary content. The present study aims to analyze the formal structure and thematic content of inscriptions woven into Qajar carpets preserved in the Carpet Museum of Iran. This period, marked by expanding cultural interactions and shifts in visual taste, witnessed a heightened presence of calligraphy and inscriptional elements within carpet design. The research employs a descriptive–analytical method, drawing upon both library-based and field data. The study sample consists of fifteen inscribed Qajar carpets, whose inscriptions were examined in terms of thematic content, calligraphic style, and framing structure. Findings indicate that the inscriptions fall into three major thematic categories: literary, historical, and scientific (astronomical). These include Persian poetic verses, laudatory expressions referring to kings, dates of weaving, names of weavers and patrons, names of historical figures, architectural monuments, and astronomical symbols. In terms of form, twelve types of inscriptional frames were identified, among which the elongated toranj (medallion) frame was the most frequently used. Regarding calligraphy, Nastaliq, appearing in fourteen carpets, was the predominant script, followed by Naskh. Overall, the inscriptions in Qajar carpets function not merely as decorative elements but as carriers of historical, cultural, and identity-based information. They establish a meaningful relationship between text, image, and the visual structure of the carpet, transforming these woven works into multidimensional cultural documents. قالی در ایران جزئی از شناسنامه فرهنگی این مرز و بوم به شمار می‌آید، به نوعی طرح‌ها و نقشمایه‌های به‌کار رفته در این دست‌بافته‌ ارزشمند ایرانی ریشه در فرهنگ این سرزمین دارد؛ به‌همین سبب، می‌توان گفت که قالی ایران کارکردی فراتر از یک دست‌بافته صرفا مصرفی داشته است. قالی‌های دوره قاجار از غنی‌ترین گنجینه‌های هنری ایران به‌شمار می‌آیند. در قالی‌‌های این دوره مضامین متنوعی همچون تاریخی، مذهبی و ادبی کار به‌کار رفته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی فرم و مضمون‌شناسی کتیبه‌های قالی‌های قاجاری موجود در موزه فرش ایران انجام شده است. این دوره، به‌واسطه گسترش ارتباطات فرهنگی و تحول در ذوق بصری جامعه، شاهد حضور پررنگ‌تر خوشنویسی و کتیبه‌نگاری در هنر قالی‌بافی است. روش پژوهش توصیفی و تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی است. نمونه‌های مطالعاتی شامل ۱۵ قالی کتیبه‌دار دوره قاجار است که کتیبه‌های آن‌ها از نظر مضمون، نوع قلم و شکل قاب مورد تحلیل قرار گرفته‌ است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مضامین کتیبه‌ها در سه گروه اصلی ادبی، تاریخی و علمی (صور فلکی) قابل طبقه‌بندی‌ هستند. اشعار فارسی، عبارات ستایش‌آمیز درباره پادشاهان، تاریخ بافت، نام بافنده و سفارش‌دهنده، اسامی مشاهیر، بناهای تاریخی و علمی هستند. از نظر شکل، ۱۲ گونه قاب شناسایی شد که در میان آن‌ها قاب ترنج کشیده بیشترین کاربرد را دارد. همچنین قلم نستعلیق با ۱۴ نمونه، رایج‌ترین قلم به‌کار رفته در کتیبه‌ها است و پس از آن قلم نسخ قرار دارد. کتیبه‌ها در قالی‌های قاجاری علاوه بر نقش تزئینی، حامل اطلاعات تاریخی، هویتی و فرهنگی‌ هستند و پیوندی معنادار میان تصویر، متن و ساختار بصری قالی ایجاد می‌کنند.

Ancient Research Encyclopedia Institute Heritage of Southwest Asia 3116-028X 3 1 2026 05 22 Tools of Execution and Control in the Construction Technology of Traditional Iranian Karbandi Structures ابزارهای اجرا و کنترل در فناوری ساخت کاربندی‌های سنتی ایران فرهنگی 4 4 10.22034/hsaj.2025.558697.1023 EN Shahrzad Ainechi PhD in Restoration of Historic Buildings and Textures, Art University of Isfahan, Isfahan, Iran. 0000-0003-1339-3037 Journal Article 2026 02 07 A comprehensive assessment of a historical building requires a holistic approach that fully recognizes its integrity; that is, the entire developmental trajectory of the structure must be thoroughly identified. This includes materials, mortars, construction details, procedural hierarchies, execution techniques, construction tools, the placement of structural elements and their interrelations, as well as the interaction between structural components and decorative features, piers, and all other constituent parts of the building. In constructing a karbandi, once the load-bearing bases are built according to the underlying plan, the primary load-bearing tavizehs are erected, followed by the installation of the intermediate elements (lengehs) upon them. From the initial stage of layout implementation to the construction of the araqchin (dome cap), the design and execution of a karbandi require continuous review and precise control of the construction process. Understanding the methods of assembling karbandi components and the techniques of execution monitoring can provide valuable insights into strategies for maintaining and conserving these traditional structures. The objective of this article is to elucidate the execution and control procedures of karbandi construction—particularly in rectangular layouts—based on the practical knowledge of traditional master builders and an examination of actual case studies. To this end, data were first collected through library research, direct field observations and measurements, and interviews with master craftsmen and conservation specialists. The geometric systems of the case studies were then reconstructed through three-dimensional modeling. The findings indicate that although the overall principles of karbandi construction among traditional Iranian builders are largely consistent, noticeable differences exist in the details. These variations relate to the arrangement of bricks in the lengehs and tavizehs, the filling materials, the araqchin, the formwork techniques, the geometric configuration of the base plan, and other aspects. Such variables are ultimately subject to the decisions of the executing architect, who determines the detailed specifications of these features. Moreover, during construction, the horizontal and vertical alignment of formworks and karbandi components is critically enhanced through the use of control instruments, significantly contributing to accuracy and structural precision. ارزیابی یک بنا نیازمند برخوردی جامع با تمامیت آن است؛ بدین معنا که سیر تحول بنا باید به‌طور کامل بازشناسی شود. مصالح، ملات‌ها, جزئیات، سلسله‌مراتب اجرایی، نحوه اجرا، ابزار اجرا، قرارگیری عناصر و ترکیب آن‌ها با یکدیگر، ارتباط سازه با تزئینات، جرزها و تمامی عناصر تشکیل‌دهنده بنا باید مورد توجه قرار گیرند. برای ساخت کاربندی، پس از ایجاد پایه‌های باربر بر اساس نقشهٔ زمینه، ابتدا تویزه‌های اصلی و باربر اجرا می‌شوند و سپس لنگه‌ها بر روی آن‌ها سوار می‌گردند. طراحی و اجرای کاربندی‌ها از مرحلهٔ پیاده‌سازی نقشه‌ها تا ساخت عرقچین همواره نیازمند بازبینی و کنترل دقیق مراحل اجرا است. آگاهی از نحوهٔ ساخت و چیدمان اجزای کاربندی و شیوه‌های کنترل حین اجرا می‌تواند به شناسایی راهکارهایی برای نگهداری و مرمت این سازه‌های سنتی بینجامد. هدف این مقاله، شفاف‌سازی نحوهٔ اجرا و کنترل کاربندی‌ها، به‌ویژه در زمینهٔ مستطیل‌شکل، بر اساس آموزه‌های استادکاران سنتی و با بررسی نمونه‌های واقعی است. بدین منظور، اطلاعات ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه‌ای، مشاهده و برداشت مستقیم میدانی و مصاحبه با استادکاران و مرمتگران گردآوری شد و سپس نظام هندسی نمونه‌ها از طریق مدل‌سازی با نرم‌افزارهای سه‌بعدی بازسازی گردید. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که اجرای کاربندی توسط معماران سنتی در کلیات یکسان است، اما در جزئیات تفاوت‌هایی وجود دارد. این تفاوت‌های اجرایی به نحوهٔ چیدمان آجر در لنگه‌ها و تویزه‌ها، پرکننده‌ها و عرقچین، شیوهٔ اجرای قالب، شکل زمینه و موارد مشابه مربوط می‌شود. این عوامل در اختیار معمار مجری قرار دارد و او دربارهٔ جزئیات این ویژگی‌ها تصمیم‌گیری می‌کند. همچنین، در حین اجرای کاربندی‌ها، کنترل تراز بودن افقی و عمودی قالب‌ها و اجزای کاربندی توسط ابزارهای کنترل، نقش مهمی در افزایش دقت و صحت اجرا دارد.

Ancient Research Encyclopedia Institute Heritage of Southwest Asia 3116-028X 3 1 2026 06 01 Independent Drawings: An Inquiry into Single-Sheet Drawing in the Safavid, Mughal, and Ottoman Courts "طراحی‌های مستقل": مداقه‌ای بر "تک‌نگاره‌های" طراحی در دربارهای صفوی، گورکانی و عثمانی 5 5 10.22034/hsaj.2026.564771.1037 EN Roya Rezapour Moghadam Assistant Professor, Faculty of Visual Arts, Tabriz Islamic Art University, Tabriz, Iran. 0000-0001-5714-9082 Journal Article 2026 02 24 The art of Persian Negargari encompasses a wide range of paintings and drawings that have survived from different historical periods. These pictorial compositions, especially during the Safavid period, achieved notable stylistic and thematic diversity under courtly patronage, giving rise to an autonomous painting current. In this regard, “single-leaf” Negargari in the Qalam-e Siah style were recognized as self-contained, independent works, emerging alongside conventional paintings as a distinct artistic phenomenon.The continuation of this development gave rise to a new current within Persian Negargari, which also manifested transregional characteristics. Indeed, during the Safavid period, the courts of the Mughal Empire in India and the Ottoman Empire in Anatolia paid particular attention to single-leaf Persian drawings, and this style subsequently gained traction within both courts. The present study addresses two main questions: Which single-leaf compositions can legitimately be considered independent, and how did independent drawings emerge and gain prominence within the Safavid, Mughal, and Ottoman courts. In this regard, information was examined and collected using a descriptive and comparative method and by referring to library resources and information provided on the web. The results of the studies indicate that the adjective "independent" can be applied to those types of drawing images that are self-sufficient and independent in the four components of media, style, subject, and presentation format. These drawings emerged and gained prominence in the Safavid court as both phenomena and agents of artistic currents, accompanied by distinctive thematic creations, and were later transmitted to the Mughal Court. This development was facilitated by the Mughal emperors’ temporary residence at the Safavid court and Iranian artists’ presence at the Mughal court, leading to the emergence of the “Nim- Qalam” style. In contrast, within the Ottoman court, despite the presence of Iranian artists, greater attention was paid primarily to the phenomenal aspect of independent drawings within a more limited scope. هنر نگارگری ایران مشمولِ نگاره‌های نقاشی و طراحی بی‌شماری است که از ادوار متفاوت برجای مانده‌اند. این نگاره‌ها به‌فراخور شرایط حمایتیِ دربار در برخی از دوران‌ها از جمله عصر صفوی از فراوانی برخوردار گشته‌ و جریانی مستقل از نقاشی را موجب شده‌اند. در این راستا، نگاره‌هایی "تک‌برگ" با اسلوب" قلم‌سیاهی" به‌مثابه نگاره‌ای خودبسنده و منفک از جایگاهِ پیش-طرح‌بودن برای نقاشی به رسمیت شناخته شدند و به موازات نقاشی‌ها ظهور یافتند. تداوم این امر، جریان جدیدی را در حوزه نگارگری ایران رقم زد که از وجوه برون مرزی نیز برخودار شد. به‌واقع، مقارن با عصر صفوی، دربار گورکانیان هند و عثمانی به تک‌نگاره‌های طراحی ایران، اقبال نشان دادند و این شیوه در دو دربار مذکور رواج یافت. در پژوهش حاضر، این تک‌نگاره‌ها از حیثِ متعلق شناخت، مسئله‌ای شناختی را با طرح دو پرسش چیستی و چگونگی، بیان می‌دارد: اتصاف صفتِ "مستقل" بر کدام تک‌نگاره‌های طراحی قابل اطلاق است؟ و طراحی مستقل در دربارهای صفوی، گورکانی و عثمانی به چه صورت ظهور و رواج یافت؟ در این راستا، با روش توصیفی و تطبیقی و از طریق مراجعه به منابع کتابخانه‌ای و اطلاعات ارائه‌شده دربستر وب به بررسی و گردآوری اطلاعات پرداخته شد. ماحصل مطالعات بیان می‌دارد که اتصاف صفت "مستقل" بر آن نوع از نگاره‌های طراحی قابل اطلاق است که در چهار مؤلفه رسانه، اسلوب، موضوع و قالب ارائه نیز قائم به‌ذات و خودبسنده باشند. این طراحی‌ها در دربار صفوی در دو وجه پدیده‌ای و جریانی و همراه با مضمون‌آفرینی‌های خاص خود، ظهور و رواج یافتند و با حفظ وجوه مذکور در دربار گورکانی نیز حاضر شدند. تحقق این مهم، مرهونِ زیست موقت شاهان گورکانی در دربار ایران و حضور نگارگران ایرانی در دربار گورکانی بود که به بروز اسلوب "نیم‌قلم" منتج شد. اما در دربار عثمانی، علی‌رغمِ حضور نگارگران ایرانی بیشتر بر وجه پدیده‌ای طراحی مستقل در گستره‌ای محدود، توجه شد.